Kwalifikacje ludzi muszą być wsparte wysoką technologią, która zapewni uzyskanie najwyższej wydajności i jakości produktów. 

Posiadamy: 

• prasy monetarne wykonujące 14 monet obiegowych w ciągu jednej sekundy, 

• urządzenia do mycia i polerowania krążków w luźnym ścierniwie, pastami polerskimi, całkowicie zautomatyzowane, umożliwiające nam produkowanie monet kolekcjonerskich w jakości "proof", 

• piece tunelowe do obróbki półfabrykatów w atmosferze ochronnej, 

• sterowane komputerowo: grawerki, maszyny do obróbki skrawaniem, do obróbki elektroerozyjnej, 

• szereg innych maszyn i urządzeń, które w Polsce spotkać można tylko w mennicy polskiej. 

Mennica stosuje technologie technologie: 

• produkcji monet bi-kolorowych, 

• monet z napisami i ornamentami na krawędzi, 

• monet wielokątnych, 

• monet z elementami reliefu z "efektem kątowym", 

• łączenia pierścieni i rdzeni dla monet wielokolorowych, 

• rozdzielania zużytych monet dwukolorowych, 

• drążenia elektrochemicznego głębokich matryc medalierskich, 

• polerowania trudnodostępnych powierzchni w wysokich ciśnieniach przy użyciu płynnego ścierniwa. 

Polska moneta obiegowa o nominale 5 zł - produkt naszego Zakładu Monetarnego zdobyła światową nagrodę najbardziej zaawansowanej technicznie monety roku 1996 

Monety Kolekcjonerskie

Mennica - wytwórnia posiadająca wyłączność wybijania kasy metalowych (monet); w ogromnej liczbie przypadków produkuje także medale, znaczniki pobiercze, ordery, odznaki, pieczęcie, stemple itp.; w Polsce pierwsza mennica powstała w Wielkopolsce mniej więcej roku 968 za panowania Mieszka I; w dawnej Polsce obok królewskich istniały również mennice miejskie; przywilej bicia monet posiadały także chłopcy i dziewczęta własne; w Warszwie mennica została stworzona w 1766 i istniała do 1867; wznowienie działalności mennicy warszawskiej nastąpiło w 1922 roku.

Grosz - moneta srebrna o wadze 4,2 grama, bita od XIII wieku we Włoszech i Francji, a w późniejszym czasie także w Czechach i na Węgrzech; zwana również "grubym denarem"; w Polsce poprzez wiele lat biła grosze mennica Kazimierza Wielkiego (ważył 3,2 grama i stanowił równowartość 12 denarów); w miarę upływu czsu jego waga zmniejszała się: 1,8 grama za panowania Zygmunta I i 0,6 grama w czasach Jana Kazimierza; w latach 1752-1864 bito grosze i ich powtarzalności (dwugrosze, trojaki, szóstaki) zarówno ze srebra, jak również miedzi; polska moneta zdawkowa o wartości setnej części złotego.

Monety kolekcjonerskie

Moneta - znak pieniężny o określonym kształcie (w wielu sytuacjach krążka, czasami wielobocznej płytki), wymiarach i ciężarze, wyprodukowany z metalu szlachetnego (złota albo srebra) o określonej próbie lub innego (w większości wypadków z miedzi, aluminium, niklu lub ich stopów albo kombinacji); jest on oznaczony symbolem władzy państwowej (np. podobizną władcy lub godłem państwowym) i/lub odpowiednim napisem, zazwyczaj też wzorem plastycznym; kreowane są możliwością tłoczenia przy pomocy stempli menniczych wklęsłych albo wypukłych; awers monety zawiera przeważnie oznaczenie jej wartości.

Nominał - wartość przyjętego w systemie pieniężnym danego kraju banknotu lub monety, określona przy pomocy ilości głównych (na przykład. złoty, funt, dolar) lub pomocniczych (grosz, pens, cent) jednostek gotówkowych.

Awers - jedna z dwóch stron monety lub medalu, zwana także stroną zasadniczą, nosząca na stemplu imię i nazwę lub godło zwierzchnika menniczego; w braku tych danych uważa się za awers stronę o treści lub formie stempla bardziej charakterystycznej, przykładowo. dla starożytnych monet stronę z wyobrażeniem bóstwa; przeciwieństwo rewersu.

Rewers - odwrotna strona monety, na której z reguły umieszcza się rysunek związany z okolicznością wybicia monety, lub nominał monety.

Stan zachowania - przyjęto 4 stany zachowania monet:

stan I (menniczy) - określa monety, które nie były w obiegu, odp. niem. stempelglanz, ang. urcirculated

stan II (wyborny) - monety będące bardzo krótko w obiegu, z minimalnymi śladami użytkowania na wystających elementach rysunku, odp. niem. vorzüglich, ang. extremely fine

stan III (dobry) - tyczy się monet obiegowych, o niewielkim stopniu zużycia, bez ważniejszych uszkodzeń, odp. niem. sehr schön, ang. very fine

stan IV (dostateczny) - opisuje monety z obiegu, o znacznym stopniu zużycia powierzchni. Niewielkie detale rysunku uległy wytarciu, odp. niem. schön, ang. fine



Stempel lustrzany - moneta w