Monety kolekcjonerskie

Moneta - znak pieniężny o określonym kształcie (w wielu sytuacjach krążka, czasami wielobocznej płytki), wymiarach i ciężarze, wyprodukowany z metalu szlachetnego (złota albo srebra) o określonej próbie lub innego (w większości wypadków z miedzi, aluminium, niklu lub ich stopów albo kombinacji); jest on oznaczony symbolem władzy państwowej (np. podobizną władcy lub godłem państwowym) i/lub odpowiednim napisem, zazwyczaj też wzorem plastycznym; kreowane są możliwością tłoczenia przy pomocy stempli menniczych wklęsłych albo wypukłych; awers monety zawiera przeważnie oznaczenie jej wartości.

Nominał - wartość przyjętego w systemie pieniężnym danego kraju banknotu lub monety, określona przy pomocy ilości głównych (na przykład. złoty, funt, dolar) lub pomocniczych (grosz, pens, cent) jednostek gotówkowych.

Awers - jedna z dwóch stron monety lub medalu, zwana także stroną zasadniczą, nosząca na stemplu imię i nazwę lub godło zwierzchnika menniczego; w braku tych danych uważa się za awers stronę o treści lub formie stempla bardziej charakterystycznej, przykładowo. dla starożytnych monet stronę z wyobrażeniem bóstwa; przeciwieństwo rewersu.

Rewers - odwrotna strona monety, na której z reguły umieszcza się rysunek związany z okolicznością wybicia monety, lub nominał monety.

Stan zachowania - przyjęto 4 stany zachowania monet:

stan I (menniczy) - określa monety, które nie były w obiegu, odp. niem. stempelglanz, ang. urcirculated

stan II (wyborny) - monety będące bardzo krótko w obiegu, z minimalnymi śladami użytkowania na wystających elementach rysunku, odp. niem. vorzüglich, ang. extremely fine

stan III (dobry) - tyczy się monet obiegowych, o niewielkim stopniu zużycia, bez ważniejszych uszkodzeń, odp. niem. sehr schön, ang. very fine

stan IV (dostateczny) - opisuje monety z obiegu, o znacznym stopniu zużycia powierzchni. Niewielkie detale rysunku uległy wytarciu, odp. niem. schön, ang. fine



Stempel lustrzany - moneta w